izan yoksulluğu

- mektuplar yazardın uzun uzun,kenarına damlatıp da kokusunu gözünün yaşının… - yaşamayı unuttum yavrum, yaşamam lazımder iken bi farkettim, muhatabım mezartaşıayıp bi yerde yani; empati yoksunluğusuyu, yağmura şikayet benimkiçölü, kurağa emanetneresinden baksan izan yoksulluğuama sen ışıklarıyken çarpışan atomlarınIstanbul,  en asil…

Manası kalmadı artık…

uyanmanın da manası kalmadı artıkhayallere gülümseyip uyumak kadarkara bulutun altında büzülmüş titriyoruzgözlerimiz saf, boş bakıyoruz; ufuk zehirliısrarın da anlamı yok artıken az umursamazlık kadarbi baktım tüm filmleri izlemişim.görülecek tüm düşler görüldütüm hesaplar ödendialındı tadı nesi varsa tüm güzellerinsöylendi her bir…

nesin ki sen?

havaya fırlatılan bir taş eğer konuşabilseydi mutlaka kendi iradesiyle yola çıktığını söylerdi nesin ki sen bunca hezimetten sonra?tüm bu cinayetlerin bir manası olmalıkolomb mesela onca eziyetten sonraamerikayı bulduğunda mutlu olmadı;ararken mutluydu.çünkü ”anlam” mistik bir plandırher plan gibi de yalandır o…

Protected: Sessizce…

olmayacak artık biliyorumbir daha yazmaya çalışacakyine beceremeyeceğimatlayacak motorumasana ilk sarıldığım yere gidecekbakınacak, aranacağımkentin ışıkları sönecek bir birsimanı hatırlamaya çalışacakgözlerinin kızılınasaçlarının mavisineteninin karasınakalbinin yarasınatakılıp kalacakne yazık, yanılacağımevime döneceğim sonrakimsesiz yanıbaşıma bakacaksensiz-uykusuz hislerim.bi sigara daha yakacakbi viski daha koyacakbiraz daha yaşlanacağımbi daha…

Zahmet verdim…

Ben, beni avutmak için sevmedim. esas dert şu, bu hususta:yıllar çok kısa burada;saniyeler gereksiz uzunsensiz de, ben bunun,kuşların sersemletici rüzgara isyanının,yüzü önüne düşmüş o kırgın kadının,tertemiz ecnebi kaldırımlarının,bir daha bir daha okuduğumu bile bilearasındaki armağanın menekşeyi bileen sevdiğin sayfasında unuttuğun…

Meşk!

Beklenti, bütün hayal kırıklıklarının anasıdır. - Antonio Banderas sözlerin gücü adına susuyorum, gitmesin gücüne aklın almaz; alamaz yavrum senin bendeki deliliği, yeri gelir bazen; en derûndaki sessiz sensizliği aşkına uzaktan bakışımdaki çekingenliği anlamaz saflığın, tazeliğin, nurun, endamın anlayamaz tekmil bir…